Opis ciała.
Husky syberyjski to pies typu szpic. Jego wygląd jest bardzo zbliżony do wilka szarego. Ma zwartą budowę i umięśnione ciało.
Ten czworonóg jest podobnych rozmiarów co średniej wielkości wilk euroazjatycki :
Syberyjski pies jest w stanie przeżyć nawet 14 lat.
Ich organizmy potrafią zatrzymać zapasy tłuszczu co pozytywnie wpływa na ich kondycję.
Głowa i kufa.
Uszy są wysoko osadzone, stojące i spiczaste (w kolorze ciemnej części sierści czyli czarnej lub miedzianej). Na całej kufie i wokół oczu dominuje białe futro.
Zgryz tego psa (jak u większości) ras jest nożycowy – o typach psich zgryzów niedługo powstanie osobnych artykuł.
Większość husky Syberyjskich ma niebieską tęczówkę. Pozostałe mają brązowe lub posiadają niegroźną dla ich zdrowia wadę genetyczną zwaną heterochromią – tęczówka w lewym oku ma inny kolor niż ta w prawym.
Syberyjska sierść.
Syberyjskie husky mają grubszą sierść w porównaniu z większością ras. Dzięki temu są w stanie znosić niskie temperatury wynoszące nawet – 60 s. Celsjusza. W lecie sierść husky chroni jego organizm przed przegrzaniem ponieważ odbija ona „atakujące” ciepło. Mimo to te psy lepiej czują się podczas chłodu.
Kolory sierści występują w różnych wariantach – mieszanka czarnego i białego, miedziowego i czerwonego z białymi fragmentami lub szarego i białego.
Zachowanie i charakter.
Husky syberyjski ceni sobie swobodę i niezależność, a równocześnie lubi życie w gromadzie. Uchodzi za przyjacielskiego psa (chętnie nawiązuje nowe relacje) w stosunku do innych psów. Lubi też towarzystwo ludzi a nie tylko domowników.
Ich aktywność można nazwać wulkanem energii. Nawet większym niż owczarki niemieckie. Mają dużą wytrzymałość i kondycję.
Jak się opiekować ?
To pies o dużej kondycji i (można by żartobliwie rzec) z nieskończoną ilością niespożytej energii to też zastanów się czy dla takiego czworonoga jest miejsce w twoim życiu.
Oprócz standardowej opieki (np. robienie okresowych badań, przycinanie pazurów, czesanie sierści) Husky Syberyjski potrzebuje aktywności sportowej czyli ćwiczeń w tym bieganie. Zabawy z nim to również duża aktywność z twojej strony jako opiekuna. Tylko w ten sposób można zadbać o jego zdrowie fizyczne i psychiczne.
Husky będzie dobrym wyborem dla osób które mają duże mieszkanie lub dom. Jeśli masz mniejsze mieszkanie w którym żyje z tobą syberyjski pupil to wychodź z nim często na zewnątrz.
Psy tej rasy szczególnie narażone są na :
- schorzenia oczu zagrażające prawidłowemu widzeniu nawet w młodym wieku,
- nieprawidłowe ukształtowanie stawów biodrowych (dysplazja) które objawia się m. in. chwiejnym chodem i potykaniem się podczas biegu.
- ektopię moczowodów (czyli nieprawidłowa lokalizacja ich ujścia) która sprawia że psu ciężko utrzymać i wydalać mocz oraz ma zapalenie skóry w okolicy narządu płciowego.
Historia rasy.
Te pochodzące z Kołymy psowate mogą mieć rodowód sięgający ok. 10000 lat. Od tysiącleci są wykorzystywane jako zwierzęta zaprzęgowe. Niestety nie wiadomo jak przebiegał sam proces tworzenia tej rasy (jaki był udział natury, a jaki człowieka).
W ciągu kilku tysięcy lat syberyjskie husky przeszły zmianę z zwierząt ciągnących sanie do domowych pupili i sportowców.
Syberyjskie husky zaczęły rozpowszechniać się po świecie z początkiem XX wieku.
Do Ameryki Północnej pierwsza grupa psów tej rasy została sprowadzona w 1908 r. przez rosyjskiego handlarza futrami. Rok później po raz pierwszy wzięły udział w wyścigach psów zaprzęgowych na Alasce. Zdobyły trzecie miejsce, a z czasem zaczęły wygrywać podobne konkursy w USA i Kanadzie.
Amerykanie i Kanadyjczycy z czasem docenili husky tak bardzo że zaczęli zakładać pierwsze hodowle tych psów. W 1938 r. został założony Siberian Husky Club of America.
Syberyjskie psiaki wykorzystywano także do naukowych wypraw w głąb Bieguna Północnego. Ta rasa najlepiej radziła sobie na ziemiach gdzie panuje wieczna zmarzlina.
Husky są bardzo popularne w internecie, a szczególnie w mediach społecznościowych tj. Instagram czy Youtube. Często są bohaterami humorystycznych nagrań w których robią coś dziwnego lub wydają specyficzne dźwięki (jakby chciały coś wyrazić).
Powstanie rasy według plemiennych wierzeń.
Według legend wschodniosyberyjskich Czukczów Husky zrodziły się z miłości wilka do księżyca. Matką był srebrny glob, który obdarzył tego psa ogonem w kształcie półksiężyca. W czasie pełni swoim wilczym wyciem husky mają wyrażać miłość do księżyca.
Husky i wilki – co je łączy ?
Husky Syberyjskie, tak jak wszystkie inne psy, mają wilczych przodków. Jednakże to tej rasie pod kilkoma względami bliżej niż innym rasom do canis lupus. Zaobserwować można podobieństwo behawioralne u tych czworonogów – niemal takie samo wycie, „zwijanie się w kłębek” gdy zasypiają, ten sam chód oraz stadne życie (husky dobrze czują się w sforze innych osobników). Fizycznie syberyjskie psy i wilk także mają ze sobą wiele wspólnego – gęste futro. Oprócz zachowania i wyglądu husky mają w 85 % identyczne DNA co wilki. Dodatkowo rasę husky odróżnia to od innych psów, że ma ona dominujący wilczy gen.
Jak dalekich przodków mają syberyjskie psy ?
Dr. Robert Wayne z University of California przeprowadził badania nad pochodzeniem współczesnych ras psów. Pobrano DNA ze szczątków psowatych żyjących w czasach przed starożytnością : 77 psów domowych i 49 wilków. Oprócz tego wykorzystano próbki z genomami 4 współczesnych kojotów preriowych. Z tych badań wynikło że :
„Współczesne psy, w tym rasa husky syberyjski, są genetycznie bliżej prehistorycznym wilkom – ich kod genetyczny różni się jednak od DNA współczesnych canis lupus”
Badania jednak nie wykazały skąd u husky syberyjskich tak bliskie podobieństwo genetyczne z wymarłymi przed wieloma tysiącami lat wilkami.
Reasumując : syberyjskim husky najprawdopodobniej dały początek prehistoryczne wilki. Nadal nie wiadomo jak zaczął się sam proces powstania rasy tych psów.
Istnieją hybrydy wilków i husky. Czyżby ludzie to robiący chcieli uzyskać w ten sposób bardziej „wilczego” czworonoga, który wyglądem i tak jest już zbliżony do canis lupus ?
