Czym jest owczarek niemiecki zwany wilczurem ?

To bardzo znana i równocześnie bardzo wilcza rasa psów domowych (konkurencją pod tym względem jest dla niej husky syberyjski).

To właśnie wilczury posłużyły do rozpoczęcia hodowli wilczaków (hybryd psów i wilków) w różnych częściach Europy.

Te psy stały się bohaterami filmów i seriali.

Jednak dobrze by było wyjaśnić czym jest owczarek niemiecki – czym charakteryzuje się ta rasa i jak powstała ?

Te i inne informacje będą w kolejnych akapitach.

Wygląd, wielkość i futro.

Przedstawiciele tej rasy są wyglądem bardzo zbliżeni do wilka szarego. W kolorze futra dominuje czarny, szczególnie na kufie i grzbiecie. Na łapach, tułowiu i ogonie jest mieszanka czarnego i brązowego włosia w różnych odcieniach.

Nie wszystkie owczarki niemieckie są takie same. Pośród tej rasy pojawiają się psy z dłuższym owłosieniem czyli tzw. owczarki długowłose.

Kolor umaszczenia w populacji jest zróżnicowany

Sierść

Wilczury to duże psy domowe i świadczą o tym ich rozmiary (dane dotyczą dorosłych osobników ) :

• długość ciała wynosi od 91 do 108 cm
• wysokość wynosi od 67 do 79 cm
• masa wynosi od 23 do 41 kg.

Uszy są wysokie i spiczaste, a ogon przypomina kitę wilka.

To także rasa silnych fizycznie osobników. Do powolnych nie należą. Wilczury mogą osiągnąć prędkość to 48 km/h.

Maksymalna długość życia wynosi u większości owczarków niemieckich od 7 do 13 lat.

Charakter.

Owczarki niemieckie to psy pewne siebie, odważne i skore do nauki. Te psy pragną mieć wyznaczony cel przez swoich opiekunów lub właścicieli. Specjaliści uważają że to bardzo lojalne i inteligetne psy. Wilczury potrafią wykazać się opiekuńczością w stosunku do bliskich im ludzi.

Oczywiście mogą być zagrożeniem dla ludzi w wyniku zaniedbań lub nieodpowiedniego podejście w opiece nad psem.

Człowiek zajmujący się niemieckim owczarkiem (lub psem innej rasy), w wyniku swojego postępowania może niektóre cechy wzmocnić, a niektóre osłabić.

Opieka – czy jesteś na to gotowy ?

Opiekowanie się owczarkiem niemieckim różni się w pewnych aspektach od zajmowania się innymi rasami dużych psów.

Aktywność.

Jeśli lubisz spędzać aktywnie czas z psem to ta rasa będzie dla ciebie dobrym wyborem.

To pies uwielbiając różne aktywności więc codzienne jednogodzinne spacery musisz wpisać w swój harmonogram dnia. Jeśli masz wybieg dla psów w swojej okolicy to korzystaj z niego tak często jak tylko możesz.

Owczarek niemiecki lubi się uczyć i podejmować wyzwania co oznacza że ty jako opiekun musisz angażować się w różne aktywności – dobrym pomysłem będzie rzucanie frisbee.

Dbanie o zdrowie.

Choroby stawów to najczęstsze schorzenie u tych psów. Dlatego :

• Kontrola wagi pupila jest bardzo istotna dla zdrowia.
• choć to energiczny pies musisz wyznaczyć limit aktywności, szczególnie w okresie dojrzewania.

Dla wszystkich ras psów obowiązują wspólne zasady opieki zdrowotnej i dbałość o higienę psa – w tym temacie przygotowywany jest artykuł który pojawi się na blogu.

Historia.

Kto i w jakim celu wyhodował tą rasę ?

Przy opisie tego czym jest owczarek niemiecki nie można pominąć historii powstania tej rasy.

W XIX wieku niemieccy hodowcy potrzebowali psów domowych, które o wiele skuteczniej (niż dotychczas wykorzystywane psy) chroniłyby gospodarstw.

Max von Stephanitz (który ukończył weterynarię) uważał że wszystkie psy powinny być przeznaczane do pracy. W tym celu potrzebne były psy nie tylko silne ale i inteligentne oraz przyjacielskie i lojalne wobec swych panów.

W 1899 r. na jednej z wystaw zobaczył wilko-podobnego psa z selektywnej hodowli. To właśnie był pies który najbardziej interesował Maxa. Zakupił czworonoga i niedługo potem stwierdził że to jest pies zgodny z wizją Niemca.

Stephanitz rozpoczął program hodowli nowej rasy ostrożnie przy tym opracowując kolejne krzyżówki i po latach powstały owczarki niemieckie.

Rozpowszechnienie się rasy na świecie.

Na początku istnienia tej rasy uważano je za agresywne, a wśród wielu budziły grozę. Powodem takiego postrzegania był wilczy wygląd i wielkość psa. Jednak z czasem ludzie zmienili swoje podejście i coraz więcej osób chciało mieć swojego „wilka”. Niemieckie owczarki również zmieniały się nie tylko z wyglądu ale i z charakteru.

Nowopowstała rasa z czasem upowszechniła się gdyż ludzie przekonali się o jej przydatności. Poza gospodarstwami wiejskimi także niemiecka armia postanowiła wykorzystać wilczury na potrzeby wojska. Z czasem inne służby publiczne również zaczęły korzystać z tych psów do różnorakich zadań.

Kilka dekad po tym jak Stephanitz rozpoczął tworzenie nowej rasy to ludzie w różnych krajach zaczęli dowiadywać się czym jest owczarek niemiecki i co wyróżnia go spośród innych ras.

Popularność wilczurów sięgnęła nawet poza Europę. W latach 20-tych XX w. wśród amerykanów rasa szybko stała się powszechnym psem domowym. Jednak wilczury (tak jak wilki) dotknęły stereotypy – coraz więcej ludzi uznawało je za niebezpieczną rasę dla ludzi. Również posiadanie owczarków przez wielu przemytników i innych kryminalistów zadziałało negatywnie na wizerunek tych psów, ale nie wciąż byli ludzi z różnych grup społecznych którzy chcieli mieć wilczura w swoich domu.

Mimo to nałożone przez rządy ograniczenia w handlu tymi psami nie były długie.

W czasie II wojny światowej były powszechne w armiach obu walczących stron. Najczęściej były na smyczy strażników pilnujących baz i obozów. Po wojnie wciąż rosła liczba posiadaczy wilczurów.

Filmy, seriale i komiksy.

Z pewnością pozytywnie na postrzeganie tych psów wpłynęły filmy kręcone od lat 20-tych w których owczarek był główną postacią – „Strongheart” czy „Rin Tin Tin”.

W 1955 r. w komiksach o Batmanie to właśnie wilczur był wiernym towarzyszem Bruca Wayna.

Do końca XX wieku powstały liczne filmy i seriale z udziałem tej rasy. W obecnym stuleciu również publikowane są kolejne produkcje. Jeśli jest ktoś ciekaw to tu link do listy filmów z owczarkami w roli głównej.

Poniżej – intro do serialu „Komisarz Rex”

Wilczaki.

W Europie (na jej Zachodzie i Wschodzie) niektórym ludziom nie wystarczyły cechy jakie posiada owczarek niemiecki i postanowili stworzyć jego „lepszą wersję” hybrydyzując go z wilkiem szarym. Tak powstał wilczak, a właściwie kilka ras tej krzyżówki – wilczak czechosłowacki i Saarloos.

Wilczury obecnie.

Czym jest owczarek niemiecki dla ludzi w XXI wieku ?

Dla większości to jedna z wielu ras psów domowych ale z tych wielkich. Wiele gospodarstw wiejskich wykorzystuje wilczury jako psy stróżujące.

Wojsko, Policja i inne służby (w tym ratownicze) do dziś cenią sobie tą rasę i chętnie powierzają owczarkom najróżniejsze zadania.

Ile na świecie żyje owczarków niemieckich ?

Szacunki wskazują na około 10 milionów osobników z czego 3,5 miliona żyje w Stanach Zjednoczonych.

To niewielka część światowej populacji psów która szacunkowo wynosi prawie miliard osobników, ale owczarki niemieckie są jedną z liczniejszych grup spośród setek ras.

Rasy pochodne.

Jakie rasy wywodzą się od wilczura ?
Na przestrzeni dekad powstały różne „wersje” owczarków, a co za tym idzie różnice w kolorze i długości sierści. Powstanie takich ras wiązało się ze sprowadzeniem owczarka niemieckiego do innego kraju w Euroazji i Ameryce Północnej.

Każda z ras jest wykorzystywana do akcji ratowniczych, psy-przewodniki bądź psy stróżujące.

W różnych krajach powstały takie rasy jak :

Owczarek biały amerykański.

Najłatwiej byłoby stwierdzić że Amerykanie pozazdrościli Niemcom owczarków i w związku z tym powstał biały wilczur.

Trudno znaleźć informacje o początkach rasy. Została wyhodowana gdzieś w środkowej części Stanów Zjednoczonych. Szybko rozpowszechniła się nie tylko w USA, ale i Kanadzie.

Białe owczarki są prawie tej samej wielkości i wagi co niemieckie, mają krótką a nawet krótszą sierść od innych owczarków.

Owczarek Szwajcarski.

To pies o białej i długiej sierści wywodzi się od amerykańskich owczarków białych.

Tą rasę charakteryzuje spokojne zachowanie, ale również odwaga gdy sytuacja tego wymaga. Ma też przyjazny stosunek do ludzi (zarówno dzieci jak i dorosłych).

Historia powstania sięga lat 70-tych XX wieku. Wtedy to zaczęto do Szwajcarii sprowadzać białe amerykańskie owczarki. Kolejne pokolenia nowopowstającej rasy miały coraz dłuższe futro. Od lat 90-tych w Szwajcarii a później inne państwa Europy zaczęły rejestrować owczarki szwajcarskie jako osobną rasę.

Podobnie jak owczarek niemiecki rozpowszechnił w Europie – rasa jest popularna w Czechach i Niemczech. W Polsce ma mniejszą popularność – kilkaset sztuk na cały kraj.

Owczarek wschodnioeuropejski.

To pies większy od znanego nam owczarka niemieckiego. Kolor futra jest najczęściej czarno-płowy lub połączniem czarnego i szarego. Są też osobniki o całkiem czarnym futrze.

Do Związku Radzieckiego (a właściwie na teren Ukraińskiej SRR) w latach 20-stych XX wieku sprowadzono z Zachodniej Europy kilkadziesiąt owczarków niemieckich. Psy wykorzystano do selektywnej hodowli by były przystosowane do surowego klimatu terenów ZSRR. Po dekadach powstała rasa która spełniała wymagania Rosjan. Nazwano ją owczarek wschodnioeuropejski.

Do 1941 r. wilczury wschodnioeuropejskie rozpowszechniały się w Związku Radzieckim. W czasie tzw Wielkiej wojny ojczyźnianej zginęła większość osobników nowopowstałej rasy psów.

Po 1944 r. podjęto działania by odtworzyć populację owczarka wschodnioeuropejskiego sprzed II wojny światowej. W związku z tym rozpoczęto duży import owczarków niemieckich. W ciągu kolejnych dekad selektywnych hodowli owczarki wschodnioeuropejskie były jeszcze bardziej powszechne niż przed wojną.

Rasa była przeznaczona głównie na potrzeby Armii Czerwonej, policji, KGB i innych służb. Po rozpadzie ZSRR owczarki wschodnioeuropejskie stały się powszechnym psem domowym. Oczywiście rosyjskie służby mundurowe i wywiadowcze nadal korzystają z tych psów.

Poza Rosją owczarki wschodnioeuropejskie są uznane za rasę we wszystkich krajach skandynawskich.

Owczarek Shiloh.

Historia tych owczarków zaczyna się w latach 70-tych XX wieku. Pracę nad wyhodowaniem nowej rasy podjęła się pani Tina M. Barber w USA.

W owczarkach niemieckich Barber widziała zalety tych psów ale również pewne wady do skorygowania. Uważała że psy tej rasy nie są wystarczająco bezpieczne dla dzieci i zbyt trudne do opieki dla rodzin które chcą mieć po prostu psa dla towarzystwa.

Barber postanowiła że od owczarka niemieckiego powstanie nowa rasa. Po wieloletnim procesie hodowli powstały owczarki Shiloh które różnią się od wilczurów nie tylko kolorem sierści ale też pod względem behawioralnym. Amerykanka pracowała nad kształtowaniem nowej rasy przez do swojej śmierci w 2011 roku.

Shiloh uchodzi za psa :

• bardziej skłonnego do współpracy niż rasy pasterskie,
• spokojnego,
• empatycznego,
• przyjaznego rodzinom dużego psa.

Pies tej rasy jest gotowy bronić domu ale zaczyna od ostrzeżenia (warczenie) równocześnie panując nad swoja agresją. Atak postrzega jako ostateczność.

W 1991 r. American Kennel Klub (organizacja której członkami są kynolodzy) uznał owczarki Shiloh za nową rasę.

Istnieją organizacje zajmujące się tą rasą – Internationale Shiloh Shepherd Alliance i Internationale Shiloh Shepherd Dog Club.

Istnieje strona z wiedzą o tej rzadkiej rasie – https://www.shiloh-shepherd.com/.

Tabela.

Poniżej zestawienie w formie tabeli w której opisane zostały rozmiary, waga i długość życia owczarka :

• niemieckiego,
• szwajcarskiego,
• wschodnioeuropejskiego,
• białego amerykańskiego,
• Shiloh.

Typ rasy.

Czy można używać słowa owczarek zamienienie z owczarek niemiecki ?

Nie, ponieważ istnieją też inne rasy nazywane owczarkami ze względu na typ rasy.

Przykładowo – istnieją takie rasy jak :

• owczarki australijskie (wywodzące się od collie),
• owczarki belgijskie (rasa znana ludzkości od średniowiecza),
• owczarki podhalańskie.